به نظر مي رسد كه كودكان كم شنوا براي تهران صفير توسعه اين قابليت هاي اجتماعي در خطر هستند . براي مثال گروهي شامل 40 والدين پرسشنامه اي را كامل كردند و نشان دادند كه در كل كودكان كم شنواي آنها به طور معمول مشكلات بيشتري هنگام تعامل با ديگران و ايجاد روابط دوستي نسبت به خواهرن يا برادران با شنوايي نرمالشان دارند. خود كودكان نيز مورد مصاحبه قرار گرفتند و50% آنها نگراني درباره هم سالان و روابط اجتماعيشان را بيان كردند. بسياري از كودكان ترسشان از تمسخر و خجالت هنگام استفاده از سمعك را ذكر نكردند و بسياري ديگر نيز گزارش كردند كه بيشتروقتشان را تنهامي گذرانند. محققين به منظور بررسي اينكه آيا اين مشكلات اجتماعي فقط در بين افرادي كه هنوز به بلوغ نرسيده اند معمول است، 58كودك بدون كم شنوايي را نيز مورد مصاحبه قرار دادند. بعد از بررسي پاسخ هاي بدست آمده از دو كودك كه به يك مدرسه جديد منتقل شده بودند، تنها 12%اين كودكان داشتن مشكل براي پيدا كردن دوست يا مورد تمسخر واقع شدن را گزارش كردند .مسائل مخصوص دوره بلوغ اكثر اطلاعاتي كه تا اينجا بررسي شدند روي كودكان دبستاني تمركز كرده بودند. در سنين نوجواني علاوه بر تشديد چالش هاي موجود، چالش هاي جديدي نيز به وجود مي آيد. بلوغ مرحله اي از زندگي است كه در آن عوامل تكاملي مهمي شامل وابستگي به گروه هم سالان، شكل گيري شخصيت، آمادگي شغلي وسازگاري با تغييرات فيزيولوژيك روي مي دهند. در طول اين زمان پر تلاطم، علاوه بر ترديد ونوسانات رفتاري، احساس خجالت نيزافزايش مي يابد. همه نوجوانان كم شنوا يا بدون كم شنوايي ممكن است احساس كنند به وسيله عواطفي كه بيان آنها برايشان سخت است، تحت فشارقرارگرفته اند و وجود كم شنوايي ممكن است تنش هاي نوجوانان براي خود آگاهي وابراز وتصريح عقايد و خصوصيات خود را تشديد كند.
منبع :